Posts tonen met het label beestenboel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label beestenboel. Alle posts tonen

maandag 15 april 2013

geblokt ( 105e van 365 dagen ) Basco voor en na.

door: petra
---------------------------------------------------------------------------------------

Basco is voor de eerste keer naar de trimsalon geweest!
Tot noch toe knipte ik hem zelf steeds. Het is veel werk, maar de kinderen durfden erna nog steeds met 'm over straat, dus het resultaat was acceptabel :)

VOOR

Ik was altijd wat huiverig om hem naar de trimmer te brengen. ik wilde absoluut niet dat het zo'n truttig gekapte poedel zou worden, of dat ie extreem kort zou worden waardoor je de huid er zowat doorheen ziet.
Waarom dan nu toch naar de trimsalon??

NA
 Het vriendinnetje van Basco, was ook net geweest en zag er picobello uit. Korter dan ik Basco wilde hebben, maar haar baasje vertelde dat ze daar goed luisteren naar wat jij van hun verwacht.

...EN NOG EENS NA
 (zijn staart is geen stompje hoor, maar hij kwispelde tijdens het fotograveren . Aangezien ik geen flits gebruikte, zie je door de beweging de pluim aan zijn staart niet)
Ik bracht ons kereltje om 13.00 uur. Hij was erg onwennig. Dat ie werd achtergelaten bij een onbekende vrouw, in een onbekende ruimte, met ook nog eens onbekende andere honden maakte 'm aan het trillen.
Ik moest ineens denken aan mijn peutertjes op het werk.
Hoe moeilijk ouders het soms vinden om hun kind achter te laten als ze zien dat hun kind het moeilijk vindt of verdrietig is.
Ik sprak mezelf toe: "kort houden, knuffel geven en weg gaan".
Toen ik buiten op de stoep stond besefte ik dat ze geen telefoonnummer hadden om me te bellen voor "als er iets zou zijn!!". Ik ging nog snel even naar binnen om mijn nummer achter te laten.

Om kwart over vier mocht ik Basco weer ophalen. Volledig schoon gebadderd, oren schoon gemaakt en geknipt, nagels geknipt en een mooie nieuwe coupe! Wat zag ie er goed uit en wat waren we blij om elkaar weer te zien!

donderdag 21 juni 2012

Onze Titus...


Afgelopen Zaterdag werd hij 10 jaar, onze Titus. Een raar en naar idee dat we nu, een paar dagen later weten dat hij nooit 11 jaar zal worden...Sinds een tijdje loopt hij mank, zit zijn schouder niet waar hij moet zitten. Een kwaadaardige tumor bleek de oorzaak te zijn. Hij heeft ook nog een tumor op zijn hoofd. Missschien nog op plekken die wij niet zien of voelen, misschien niet. Verdrietig word je er van. Het is zo'n lieve kater. Het idee dat we over een tijdje afscheid van 'm moeten nemen...ik denk er nog maar even niet aan.


Afgelopen Zondag werd Basco 1 jaar!! Als verjaardagskado gingen we met hem naar het strand. Hij vond het geweldig! Eindeloos rende hij door het water. Pikte hier en daar een schelp uit de zee. Genieten! voor ons allemaal.
Bij thuiskomst stonk hij alleen wel zó verschrikkelijk, dat we besloten 'm in bad te doen. Dit is voor Basco absoluut geen straf. Hij heeft zich heerlijk laten vertroetelen.


Om op te vréten, toch?


De ouders van één van mijn peuters, zijn vandaag getrouwd!! Met alle peuters maakten we een liefdes-poster voor hen. Alle kinderen mochten een duifje kleuren en een hartje, dat we gebruikten als vleugeltjes uit prikken. Volgens mij hebben ze geluk gehad met het weer. Nu, pas later op de avond komen hier de eerste regendruppels.
En ze leefden nog lang en gelukkig...

dinsdag 29 mei 2012

Genieten


Hebben jullie ook zo genoten van het héérlijke zonovergoten Pinksterweekend?


Lekker relaxen...


Zoeken naar een schaduwplekje...


Of lekker luieren in de hangmat...
( Maud ligt onder de beplanting, maar op het doek in de pergola. Een toplocatie!)

Vandaag zijn we met de peuters begonnen aan het vaderdagthema. Dit jaar verrassen we de mannen met een sleutelhanger. Binnenkort meer hierover!

vrijdag 6 april 2012

BRAAF!!


Gisteravond had basco zijn Puppy-examen!
Hij had er helemaal zin in en was zó braaf...


Hij kreeg een pracht cijferlijst, een rozet én een lekker bot!

noflike dei/fijne dag!!

dinsdag 4 oktober 2011

Noodle op de peuterspeelzaal!!

 Vandaag, op dierendag was Thimo z'n konijn mee naar de peuterspeelzaal. Noodle is zo mak als een lammetje en liet zich dan ook héérlijk vertroetelen, knuffelen en aaien door alle peutertjes. Genieten voor beide partijen!
een "gezichtloos-voorbeeld-kabouter"
 Voorheen kregen de peuters altijd een tegeltje met een handafdruk mee naar huis als aandenken aan hun tijd op de peuterspeelzaal. Ik heb besloten om dit voortaan anders te gaan doen.
Als de peuters op de p.s.z. komen maak ik een kabouter (vingerpoppetje) voor hem/haar. Het gezichtje maak ik van een foto van hun eigen gezichtje! Als ze, anderhalf jaar later, vier jaar zijn geworden mogen ze deze op hun laatste schooldag mee naar huis nemen.
We kunnen er in de klas van alles leuks mee doen. Daar heb ik al een aantal ideeën voor. Maar alles op z'n tijd. Eerst moet ik nu druk aan de slag om voor alle peuters die al op de p.s.z. zitten een kabouter te maken én van alle juffen. Ik hoop de kabouterfamilie na de herfstvakantie te mogen begroeten!!


Vandaag maakte ik de eerste foto's. Met een borrelglaasje trek ik ze om, knip ze uit en verstevig ze met een laagje boeklon (transparant plakplastic)
Ik houd je op de hoogte!

dinsdag 24 mei 2011

dierentuin!

Daar is ie dan: NOODLE!
afgelopen vrijdag mocht Thimo 'm ophalen. Eigenlijk krijgt hij Noodle voor zijn verjaardag en had hij pas 7 juni moeten arriveren, maar het beestje was oud genoeg om opgehaald te gaan worden, vandaar...

Ik heb echt nooit zo'n goedzakkig konijn meegemaakt. Hij is echt zo mak als een lammetje. Zo lief!! Hij wil zelfs op de rug op schoot liggen en op de buik geaaid worden!! waar veel katten hier erg van kunnen genieten is dit (normaliter) voor een konijn óndenkbaar!! Zij willen op hun pootjes staan en knuffels ontvangen in hun nekje, achter de oortjes en op hun snuitje.

Ik ben gek op eigenzinnige beesten, dus wees welkom Noodle!

De eerste avond kwam Skittle gelijk op schoot tegen Noodle aanliggen. Deels gezelligheid, deels jaloezie. Aandoenlijk hè?!

En alsof we nog niet genoeg dierenspul hebben ondertussen, logeert er ook nog een pimpelmeesje bij ons. Mirthe heeft het vogeltje zaterdagochtend gevonden en zich er sindsdien over ontfermd. Het is een heel jong beestje, met een licht beschadigd vleugeltje.

Ze voert het diertje regelmatig. Als ze eraan komt doet ie zijn snaveltje wijd open. Je ziet het beestje opknappen. Ze heeft 'm op haar slaapkamer staan, want de woonkamer en buiten zijn levensgevaarlijk met onze drie katten. We hopen dat het vleugeltje steeds meer zal herstellen en dat we het vogeltje binnenkort weer buiten los kunnen laten.


Fijne dag allemaal!!

woensdag 20 april 2011

afscheid... (+ lino-1)

...........Dag lieve Pluis..........
Je was ons super lieve, aanhalige, knuffelkonijn.
.....................................................................................................................



Lino-afdruk nr.1. Iets meer verf misschien?! Wordt vervolgt.


zondag 3 april 2011

jaloezie

Kun jij ook zó jaloers zijn op een kat? Nou ik wel!! Wat lijkt het me héérlijk om zo nu en dan eens een dagje zo enorm lui te kunnen zijn als zij...
's Ochtends beginnen met zonnebaden in de vensterbank, daarna een paar brokjes naar binnen werken en dan vervolgens op je dooie akkertje naar een ander lekker slaapplekje slenteren.

Op je route krijg je een heerlijke knuffel van je baasje, vergezeld met een reeks liefhebbende woordjes...Als je op je favoriete stoel springt zie je dat je niet de enige bent. Je wurmt je tussen je liefste maatjes. Je voelt hun warmte, deelt een likje uit en krijgt een poetsbeurt terug.


Eén van je vrouwtjes versiert je met haar haarstrikje. Het kan je niets schelen. Je slaapt onverstoorbaar verder...

Zo nu en dan als ik moe ben of alles eventjes zat ben, kan ik jaloers zijn op het relaxte poezenleventje. Héél even dan, want van mijn eigen leven wil ik natuurlijk ook niets missen!

vrijdag 14 januari 2011

kleine poesjes worden groot...

Ruim een half jaar is ze alweer onze Skittle. Wat is ze snel gegroeid en wat genieten we toch van haar! Het is een enorme knuffelkont en ze kan soms een hele tijd bij me in mijn badjas of trui liggen slapen.
Toch kun je merken dat ze iets ouder wordt. Ze wil méér. De woonkamer is niet meer groot en uitdagend genoeg. We breken onze benen over haar als we door de deur naar de gang willen. Meestal is ze net iets sneller en ontsnapt ze met een bloedgang naar de zolder, om zich daar uit te leven in, op, onder en tussen de troep. Ze zou best "boven mogen spelen" als dat vervolgens niet een eindeloze klaagzang voor de desbetreffende deur zou betekenen.
Maar ze heeft het ook wel heel moeilijk gehad hoor, onze Skit. De hormonen kwamen op gang en al mekkerend ging ze door het huis. Hartverscheurend zielig. Ze bood zich aan, aan elk levend wezen in huis. Lag klagend op haar rug op de grond te rollen. Titus onze ex-kater snapte er niks van. Hij gaf haar maar een lik op haar kopje, maar ging daarna verveeld weer zijn eigen gang.
Maud had als vrouwtje al helemaal geen belangstelling en gaf haar regelmatig een tik om te laten weten dat ze zat was van het geklier en gezeur.
Zelfs bij het konijn probeerde ze het. Voor het hok in het hok, maar haar charmes werden niet beantwoord.
Van gekte vloog ze bij de muren op.
Ze begon steeds meer pubergedrag te vertonen. Zoals in de lampen hangen en totaal niet onder de indruk zijn als haar wat verboden werd. Zelfs de plantenspuit (die we gebruiken als ze iets doet wat niet mag) leek minder indruk te maken. Haar wereld moest verbreedt worden en haar jachtinstinct beantwoord.

Daarom besloten we dat onze dame maar onder het mes moest gaan, zodat ze ook naar buiten kan.
Ik vind het altijd intens zielig, maar het is gewoon het beste. Ik moet er trouwens ook niet aan denken dat ze zwanger zou zijn. Ze is zelf nog maar zo klein en nog véél te jong om kinderen te krijgen. Daarbij komt ook dat je maar nooit weet of je de kleintjes kwijt raakt. Ik zou liever zien dat mensen een katje uit het asiel zouden nemen, het zit er daar straks weer vol mee..

En zo geschiedde. Afgelopen maandag bracht ik haar weg en haalde haar s'middags rond half drie weer op. Wij hadden er op gerekend dat Skittle ons een paar dagen rust zou geven (en wij haar)
zo ging dat bij de anderen ook, maar niets was minder waar.
We hadden een lekker plekje voor haar gemaakt en deden de draagbak open. Ze negeerde alles volledig en liep ietwat slaapdronken naar de keuken om te gaan eten! voor ik de kattenbak geïnstalleerd had en het deksel erop kon doen, zat ze er al met haar kont in om te plassen.
Vervolgens sprong ze in de vensterbank en op de bank of het niks was en na een uurtje liep ze Maud en Titus alweer lichtelijk te klieren.
Een ongelooflijk (leuk/lief) beest is het!!



zondag 5 december 2010

WEG MET DE EENZAAMHEID!

We hadden altijd twee konijnen. Mini van Thimo en Pluis van Mirthe. Helaas is vlak voor de herfstvakantie Mini dood gegaan en bleef Pluis alleen achter. De beestjes zaten altijd lekker tegen elkaar aan. Vooral nu het buiten kouder wordt en wijzelf ook minder buiten zijn, begonnen we wat medelijden te krijgen met onze Pluis. Daar zat ie dan, helemaal alleen in het hok buiten. De enige aandacht die hij kreeg was een aai over zijn bol bij het eten geven of het verschonen van het hok.
Een paar weken terug haalde Mirthe haar een keer een middagje binnen. Ze huppelde vrolijk door de kamer en ook de katten hadden geen moeite met dat "gekke"beest in de kamer. Kitten Skittle vond haar eigenlijk wel heel interessant! We besloten toen dat Mirthe voor Sinterklaas een kooi voor binnen zou krijgen voor Pluis. En zie nu! Pluis voelt zich helemaal thuis in zijn nieuwe kooi!! Zijn deurtje staat gewoon open, zodat iedereen die voorbijkomt haar even een aai kan geven. Zelf klimt ze er nog niet uit, dat komt vast nog wel. Skittle heeft haar al wel weer gevonden en gaat bij haar op visite! Regelmatig ligt ze even een half uur bij pluis in de kooi te buurten. Welkom in huis Pluis!

dinsdag 30 november 2010

SORRY...

Dit tafereel trof ik gisteren aan bij ons in de tuin. Ik kan er bijna verdrietig van worden. Drie katten bezitten is heerlijk, maar op zo'n moment... Oké er zijn er twee die schuldig kunnen zijn. Nummer drie heeft een alibi, want die komt nog niet buiten.
Maar dit is natuurlijk niet de reden dat ik de vogeltjes naar onze tuin probeer te lokken met wat lekkers!! Vorig jaar lieten twee pimpelmeesjes en een roodborstje (een róódborstje!) het leven en nu dan deze (volgens mij) prachtig mooie, schattige, kleine,pluizige, lieve en ó zo kwetsbare groenling. Sorry...

zondag 28 november 2010

KAT-IN-DE-PAN






Wie heeft er nog een lekker recept?!

ROZIJNEN-HANGER VOOR DE VOGELS

In een winter Libelle van een paar jaar terug stond dat vogels van rozijntjes houden. Ik heb dat nooit geweten. (hebben jullie daar ervaring mee?) Dat wil ik wel eens even testen, dus heb ik er hangers van gemaakt. Als je stevig ijzerdraad neemt kun je de rozijnen er zo oprijgen en in elke vorm buigen die je leuk vindt. Ik maakte een bal én een hartje met een vetbolletje erin. Ben benieuwd of de vogeltjes ervan gaan snoepen!!

PINDASLINGER

Nu de eerste sneeuwvlokjes zijn gevallen en de vorst weer in het land is zie je gelijk weer de vogeltjes door de tuin scharrelen. Hoogtijd om ze te verwennen met lekkers om de winter door te komen! Zoals elk jaar heb ik een pinda-slinger geregen. Ik heb 'm goed in het zicht gehangen. Ik kan altijd erg genieten van al die pimpelmeesjes, koolmeesjes, mussen, kuifmezen, lijsters, merels, maar echt onder de indruk ben ik als ik zo'n prachtig kwetsbaar ogend roodborstje zie. Elke keer raak ik weer vertederd...

woensdag 17 november 2010

SKITTLE

Is ze niet schattig?! Over twee dagen is ze alweer 4 maanden oud onze Skittle. Het is een enorme knuffelkont en ze is graag bij je zoals je kunt zien op de foto. Haar grote hobby is om met de andere katten te stoeien, achter elkaar aan te rennen over de bank, en lekker relaxed tegen elkaar aan liggen slapen. Na slechts één week lagen ze al met z'n drieën op een stoel, dit vind ik heel erg bijzonder. Natuurlijk wil ze ook graag veel met haar baasjes knuffelen en spelen en laten die dat nu geen enkel probleem vinden...De laatste tijd twijfel ik regelmatig of het ook tijd wordt voor haar om de wijde wereld in te gaan. Ik vind dat altijd zo'n moeilijke stap. Als ze dan maar terug komt, en als er maar niemand is die haar meeneemt. Eén keer eerder is een jong poesje van ons weg gelopen. Uiteindelijk lag ze bij iemand anders in een hondenmand (tegen de eigenaar van die mand aan!!) en konden wij haar weer meenemen naar huis. Het asiel gaf me toen wel op mijn donder. Een puber zet je toch ook niet zó op straat was hun argument. Volgens mij toch wel een beetje vreemde vergelijking!! Wie heeft advies ?