Jullie medeleven en lieve woorden hebben me écht goed gedaan!
Na een vreselijke week, die ik heel graag achter me laat, voel ik me weer heel wat beter. De verkramping in m'n spier is opgelost en daarmee is de druk op m'n zenuw ook weg. Otewel ik kan me weer rustig voortbewegen in huis. Het is allemaal nog wat voorzichtig, omdat ik bang ben dat het bij grotere bewegingen er weer in zal schieten. Ik merk dat bij bepaalde bewegingen de spier nog gevoelig is. Ook moet mijn energie-level weer helemaal opgebouwd. Wat gaat dat in sneltrein-vaart achteruit als je een week plat ligt... De zware medicijnen zijn natuurlijk ook een aanslag op je lijf. Maar goed dat komt allemaal wel weer. Alles op z'n tijd!!
Afgelopen Zaterdag was mijn Bart jarig. We besloten het met een klein groepje toch even te vieren. Wat taart (dit keer maar eens niet zelf gemaakt) koffie en vervolgens nog even een borreltje. ik moet zeggen dat ik me steeds zo beroerd voelde dat het me ook helemaal niets kon schelen dat ik niets zelf gemaakt had, terwijl ik dat anders altijd zó leuk vind om te doen. Het was een relaxte en gezellige afwisseling in deze vervelende week.
Wat ik alleen wel heel rot vond is dat ik niet naar de stad kon gaan om een kadootje voor Bart te kopen! Ik wilde natuurlijk niet met niets komen. Op zijn lijstje stond o.a. een vogel huisje. Ik bedacht me dat ik ergens nog een bouwpakketje moest hebben liggen. Met m'n zere been en m'n slome kop ging ik op zoek en vond het ook nog! In de loop van de dag, stukje bij beetje, pimpte ik 'm.
![]() |
| Met hartjes-dakpannen, zijn naam, zijn leeftijd (mooie leeftijd, niet?) |
![]() |
| Met bloemetjes en droedels. |
![]() |
| Een uiltje |
![]() |
| Een lijster-achig vogeltje. |
![]() |
| en vervolgens prutste ik het in elkaar. |
![]() |
| Met dít als resultaat. |
Oef...toch nog op tijd een verjaardags-kado.
(Ik had natuurlijk gemakkelijk iemand een kadootje kunnen laten kopen, maar dan voelt het niet als míjn kado. Ken je dat??)
NOFLIKE dei!
Petra























