EEN ENVELOPJE VAN VILT

Ik werk altijd graag met vilt. Het is verkrijgbaar in vele mooie kleuren, voelt lekker zacht en rafelt niet. Je kunt er alle kanten mee op. Deze keer heb ik er twee envelopjes van gemaakt. Een bouwplaat hiervoor vind je hier .

• Neem de afbeelding twee keer over uit twee verschillende kleuren vilt. Zet ze met de festonsteek aan elkaar, met bijvoorbeeld katoen in regenboog-kleuren.


• Versier de buitenkant van de enveloppe door er met de rijgsteek lintjes op te naaien.( Hoe breder het lint, des te lastiger zal het zijn er goed model in te krijgen.) Maak met een klein stukje klitteband een sluiting.


• Met kleine satijnen roosjes en uit vilt geknipte blaadjes kun je het envelopje extra "pimpen". Ook kun je er nog glimmertjes op naaien of lijmen. Ik gebruikte voor de roosjes secondenlijm.

Het envelopje is leuk te gebruiken als sinterklaas-of kerstkadootje. Je kunt er bijvoorbeeld een lieve spreuk of wens in schrijven, of een kadobon in doen.

ZELF EEN KLOK MAKEN

Een tijdje geleden hebben wij onze videorecorder, met een digitaal klokje erop, de kamer uit gedaan. Een hele verbetering, want het was natuurlijk een hopeloos ouderwets geval, en totaal niet meer van deze tijd. Maar...sinds die tijd weet ik niet meer hoe laat het is als ik in de voorkamer zit! Nu hebben veel mensen gewoon een horloge om, voor hen zou dit totaal geen probleem zijn. Ikzelf ben daar niet zo concequent in, en ben daardoor regelmatig niet bij de tijd. Best lekker,maar niet altijd even praktisch. Kortom er moest een klok komen.

Ik bedacht me dat ik vorig jaar bij de karwei een keer een pakketje had gekregen van Histor, met daarin een uurwerkje. Histor wilde dan dat je met bijgeleverd sjabloon én Histor verf natuurlijk een klok op de muur zou schilderen. Uurwerkje erop hangen en klaar.

Aangezien ik erg blij ben met mijn, lang naar gezocht en toch gevonden, bomenbehang ben ik niet van plan om daar ook maar een enig likje verf op te smeren, ook al is het Histor. Ik pakte het daarom als volgt aan:

1. Ik heb het sjabloon overgetrokken op wit karton en uitgeknipt.


2. Daarna heb ik 'm ingespoten met spuitlijm en op een, wit met zwarte stipjes, stofje geplakt.


3. De stof is met ongeveer een halve centimeter rondom uitgeknipt en om het karton gevouwen en vastgelijmd. (Hiervoor moest ik wel regelmatig een klein stukje inknippen om het om te kunnen vouwen.)


4. Vervolgens heb ik het geheel op paars karton geplakt, goed laten drogen met iets zwaars erop en uitgeknipt met een rand van ongeveer een halve centimeter. Uit het zelfde karton knipte ik een circel, waar het uurwerkje op komt te hangen.


5. Spijkertje in de muur, sjabloon eraan, uurwerkje ervoor en klaar is m'n klok.

MIJN EIGEN VISITEKAARTJES!

Vandaag ben ik bezig geweest met het maken van visitekaartjes. Altijd leuk om bij je te hebben en aan een geïnteresseerde te kunnen geven. Ik heb ze gemaakt van het behang dat bij ons in de woonkamer hangt. Ik heb er circels uitgeknipt en daarna m'n logo er op gestempeld: Noflik nifelje met een spiraal-vorm in het midden. Ik heb altijd al iets gehad met de spiraal-vorm. Waarom? zeg het maar! maar ik kwam ze zelfs al tegen op tekeningen van toen ik nog op school zat. Op de 'behang-kant' heb ik het webadres geschreven, zodat iedereen me straks weet te vinden.

TARTE TARTIN VAN WITLOF

Vanavond heb ik één mijn favoriete recepten gemaakt. Nog wel met witlof, waar ik eigenlijk helemaal niet van hou! Het komt uit de allerhande van de Albert Heijn. Er staat bij dat het een bijgerecht is voor 8 personen, maar ik vrees dat je dan moet vechten om een stukje te bemachtigen. Met een stukje vleesje erbij eten wij hem gerust met z'n tweeën op!!

het recept:

• 5 stronken witlof
• 50 gram boter
• 10 gram suiker
• 1/2 tl kardemom
• 6 plakken bladerdeeg of hartige taartdeeg
• lage taartvorm (doorsnede 28 cm) geen springvorm, die lekt n.l.

bereiden:

1. Oven voor verwarmen op 220 graden.
2. Snij de witlof stronken in de lengte doormidden en verwijder de harde kern en onderkant.
3. Plaats de taartvorm op het vuur en laat hierin de boter smelten met de suiker (Ik gebruik zelf liever honing) en de kardemom.
4. Schep de witlof bij het suiker-botermengsel in de taartvorm, bestrooi naar smaak met peper en zout en bak op middelhoog vuur tot de witlof is bedekt met een glimmend laagje.
5. Draai het vuur uit. Schik de halve stronken witlof met de bolle kant naar boven in de taartvorm. Leg de plakken bladerdeeg erover heen en druk goed aan.
6. Bak de taart 35-40 minuten in de oven.
7. Laat de taart even afkoelen en draai 'm vervolgens om op een grote schaal. Wacht niet te lang met serveren, zodat de korst nog lekker knapperig is.

LAMPIONNEN MAKEN OP DE PEUTERSPEELZAAL

Op donderdag en vrijdag werk ik als leidster op een peuterspeelzaal in een dorpje vlak buiten de stad. We volgen natuurlijk de vaste thema's die je zoal in een jaar tegen komt: de seizoenen, vader-en moederdag ,valentijn, de feestdagen én uiteraard ook St.Maarten/11 november.

Elk jaar proberen we weer wat leuks te bedenken voor de kinderen. Belangrijk hierbij vinden wij dat de kinderen zoveel mogelijk zelf kunnen doen, dat het een klein en een lichtgewicht lampionnetje is waarmee ze graag op stap gaan. Deze keer maken we één van een plastic hoesje, die je in een map gebruikt. Je hebt hiervoor wel een stevige versie nodig, anders is er geen model in de lampion te krijgen.

De kinderen mogen het hoesje met twee handen open houden en een aantal kleuren verf uitzoeken die "juf"er dan om de beurt voor hun in laat druppelen. Niet te weinig, want dan kun je niet het hele oppervlak van het hoesje vullen en blijft het transparant. Maar ook niet teveel, want anders zakt de verf allemaal naar beneden. Als de verf in het hoesje zit, vouw je de bovenkant met een klein randje om en niet je 'm met een stuk of 4 nietjes dicht. En dan kan het leuke werk beginnen!!

Het kind mag de verf in het hoesje verdelen, zodat je er nergens meer doorheen kunt kijken. Dit kun je bijvoorbeeld met een deegroller doen, maar met de vingers/handen is misschien nog wel veel leuker! Fantastisch om te zien dat meerdere kinderen verbaast zijn dat ze geen vieze vingers krijgen. Er was zelfs één kindje bij die het optilde om te kijken of de tafel niet vies werd! Hierna kun je het hoesje oprollen en 'm boven en onder vast nieten. Nog even een ijzerdraadje er aan voor het lampje en klaar is de basis van je lampion!

Je kunt aan de gaatjes, waarmee het hoesje normaal in de map blijft zitten, allerlei versieringen hangen die de peuters zelf uitgeprikt hebben. Maar het is ook leuk om er kleine herfst-stickertjes op te plakken. Als we in de kring zitten gaan de lichten uit en mogen de kinderen om de beurt met de lampion in hun hand zingen. Zo oefenen ze gelijk goed, want er moet op 11 november natuurlijk wel goed snoep gescoord worden!!

PATCHWORK

Het begin van de patchworkdeken is er! Na eindeloos vierkantjes knippen, vastspelden en naaien is het spijkerstof gedeelte klaar. Ik heb veel verschillende kleuren spijkerstof gebruikt.
Ook heb ik de stof achterste voren gebruikt, naden verschillende kanten uit laten lopen, en de vierkantjes versierd met een broekzak, label of een knielap. Zo ontstaat een speels geheel.
Maar nu?! Ik word gek van het ding!
Ik heb eerst de voering in banen geprobeerd eraan te naaien, maar dit wilde natuurlijk niet, want de lap was véél te groot en ik raakte het niet kwijt onder de machine. Dus besloot ik om de twee goede kanten op elkaar te leggen en 'm rondom vast te naaien. Daarna keren, en in plaats van 'm dan in banen vast te naaien, wilde ik de voering zo nu en dan met steekjes vastzetten. (bedankt voor de tip Raf!) Maar ook het rondom vastnaaien verliep niet zoals gehoopt. Ik kan nu overal bij met de machine en hij gaat er ook prima doorheen,maarrrrrr.......Ik heb ook een aantal stretch-spijkerbroeken gebruikt! Hier zit natuurlijk rek op, dus hou ik steeds aan het einde van mijn voering een stukje patchworkdeken over. Balen, maar dít doe ik in ieder geval nooit meer fout! Ik weet nog niet hoe ik dit probleem op moet lossen en of het is op te lossen. Misschien moet ik deze deken geen voering geven, maar netjes af gaan werken.

DE COL IS KLAAR!

Tadaa!! De col is klaar! Mirthe heeft zelf even een collage van de foto's gemaakt, zodat jullie kunnen zien hoe goed hij haar staat. Poesje Skittle was best een beetje jaloers en kroop er ook steeds in!

EVEN IETS ANDERS DAN ANDERS

A.s. zaterdag wordt onze vakantie-vriendin 40 jaar. Aangezien wij helaas niet om de hoek wonen en afgelopen weekend net bij hen op bezoek zijn geweest heb ik bedacht een bijzondere kaart te gaan maken. Het is een lange slinger van verschillende kleuren karton waar ik vlaggetjes/driehoekjes uit heb geknipt. De eerste 2 vlaggetjes heb ik een spiraal op gestempeld, daarna hoera! ..naam.. 40 jaar! en dan weer twee spiraalvlaggetjes. (Ik stempelde steeds 1 letter op een vlaggetje.) Ik heb de vlaggetjes met elkaar verbonden door ze aan een lang lint te nieten. Een extra stukje lint aan beide kanten, zodat ze gemakkelijk opgehangen kunnen worden.
Ook leuk om te maken voor geboorte, trouwdag of welkom thuis!!

VAN HET ÉÉN KOMT HET ANDER.....

Toen Thimo zag dat Mirthe haar col klaar was, vroeg hij me al snel of ik voor hem een warme sjaal voor de winter wilde maken. En wat zeg je dan als moeder? "túúrlijk maak ik voor jou ook een mooie sjaal!" Hij heeft uit de kast 3 kleuren wol gezocht die bij zijn jas passen. Zwart, aqua-blauw en fluoriserend groen. (is op de foto wat fletser) Ik heb 60 steken opgezet en steeds 5 recht, 5 averecht gebreid. Ik nam het breiwerkje mee op vakantie en toen we terug kwamen was hij klaar! Laat de winter nu maar komen!

EEN LEKKERE WARME COL VOOR MIRTHE

Je ziet ze op het moment weer veel in de winkels liggen: de col!! Erg leuk en gemakkelijk te maken. Voor Mirthe werd het een exemplaar in deze knal-roze kleur waar ze zo van houdt.
Ik heb 50 steken opgezet, en brei steeds 2 recht, 2 averecht. (boord-steek)

SPIJKERBROEKEN VERZAMELUUUUHHHH!!!

De afgelopen tijd bewaarde ik alle spijkerbroeken, waar ik een ander ook niet meer blij mee kon maken. De meeste zijn zwaar versleten, hebben geen knieën meer of zijn versierd met (verf)vlekken.
De stapel groeide en groeide. En ineens kreeg ik het idee om er een grote deken/sprei van te gaan maken voor op Thimo zijn bed. Het gaat een patchwork-deken worden, bestaande uit allemaal vierkanten uit verschillende spijkerbroeken geknipt.
Deze kan ik dan versieren met leuke 'kont-zakken', en bijvoorbeeld de knieën uit zijn spijkerbroeken, waar ik in de loop van de tijd al een leuk lapje op had gezet. Zo wordt het een persoonlijke en voor hem heel herkenbare deken!!!
Uiteindelijk kan ik er dan nog een voering achter naaien, ét voila,
klaar is je deken.

Maar zo ver is het nog lang niet. Ik ben nu eerst maar aan het knippen geslagen...wordt vervolgt!

EN TOEN...WAS ER EEN BLOG.....

Al een hele tijd liep ik rond met het idee een blog te beginnen. Voor mij een gewaagd project,

omdat ik:

• eigenlijk een hekel heb aan alles wat met electronica te maken heeft.
• het bladeren in boeken en tijdschriften tot nu toe een stuk prettiger vond dan naar een beeldscherm te staren.

totdat...

Een lieve vriendin van mij een blog begon, en daar al haar creativieve activitieten vastlegde.
Zo leuk! Zo mooi! Ik geniet ervan regelmatig haar blog te bezoeken. http://www.rafraffel.blogspot.com/

Zo'n blog wilde ik ook wel, maar de computer-vrees sloeg toe!!!!!!! Ik kan wel knippen en plakken, maar niet met de computer!

Met wat duwtjes in de rug: "tuurlijk Peet, dat kun je wel, en anders help ik je met je blog", is nu "noflik nifelje" (lekker prutsen) ontstaan.

Ik heb er zin in!